Tarımda hangi illerin ileride olduğunu anlamak için “mevsimlik işçi” harekatını izlemek yeterli olsa gerek, ürün desenine göre farklı mevsimlerde seyyar emekçiler ülkenin dört bir yanına sefer eyler, göze görünmez bir “işçi koludur”…
Kastamonu’ya yolları düşmez ama.
Mevsimlik tarım işçisi istilasını uğramayan memleket hiç de ne kürsüye çıkıp ne de kaleme gelip “tarım merkezi” nutkuna kapılmaya…
Evvela Kastamonu’ya bu tembih.
“Mevsimlik işçi” izi olan 35 il var…
“Rize, Giresun, Malatya, Ordu, Kahramanmaraş, Konya, Gaziantep, Sakarya, Aydın, Samsun, Düzce, Zonguldak, Ardahan, Çanakkale, Osmaniye, Denizli, Afyonkarahisar, Eskişehir, Iğdır, Isparta, Manisa, İzmir, Antalya, Aksaray, Balıkesir, Kayseri, Kilis, Bursa, Edirne, Amasya, Niğde, Hatay, Adana, Mersin, Ankara.”
Kastamonu tarımda “mevsimlik işçi” ihtiyacı bulunmayan “46” il içinde…
Adı “tarım” alanında okunmayan “memur kenti” Ankara’da “mevsimlik işçi” var ama Kastamonu’da yok iyi mi?
Nasıl iştir bu?…
Hani Kastamonu ekonomisinin dayandığı koçbaşlarından biri “tarım” idi?
(Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) “Tarımsal İşletme İşgücü Ücret Yapısı, 2025” istatistik dosyasında “mevsimlik” ve “sürekli işçi” ücretlerini inceledi…
“Kastamonu” yok ne metinde ne tablolarda.
Gerçi “şeker pancarı” sezonunda “az da” olsa diğer illerden “mevsimlik işçi” gelmiyor değil Kastamonu’ya…
Ancak “sayı tutmuyor”.
Kaç gün gelecek de?…
Kaç kişi olacak da?
Üzerinde kalem oynatmaya gerek görülmedi anlaşılan TÜİK cephesince?…
Ancak bu hal üzerine kalem oynatmasına gerek var Kastamonu’nun.
Nutukta var tarım…
Tarlada yok.
“Muazzam ölçekteki tarımsal faaliyetin üstesinden yerli ve sürekli işçiler geliyor”dense…
Köylerde “yaş almış nüfus” harici zinde “emek gücü” yok Kastamonu’da.
“Tarım” ile “hayvancılık” bir arada düşünülmeli şüphesiz…
Yettiği kadar “Afgan” ile teker dönüyor mu?)
(Türkiye’nin “tarım” illerinde “mevsimlik işçi ücretleri” ne alemdeydi 2025 yılında?..
“Tarımsal işletmelerde 2025 yılında mevsimlik tarım işçilerine yapılan en yüksek günlük ücret ödemesi erkek işçiler için 3 bin 283 TL, kadın işçiler için 3 bin 75 TL ile Rize ilinde gerçekleşti. En düşük ücret ödemesi ise erkek işçiler için 1 037 TL ile Ankara, kadın işçiler için ise 976 TL ile Hatay ilinde gerçekleşti.”
Mevsimsel emeğin hakkaniyetinde şampiyon il “erkek” ve “kadın” klasmanlarında aynı…
“Rize” ve “Çay”.
Depremin vurduğu Hatay’da…
Kadın işçileri bir tarımsal işletmeler vurmuş ülke çağında en düşük ücretlendirmeyi yaparak.
Ülkemizde “kadın hareketi” namına bir “done” daha…
“Mevsimlik tarım ücreti” makası erkek ve kadınlar arasında erkeklerin lehine açık, “Antalya” misal, erkek işçi “bin 445 TL” almışken, kadın işçiye ödenen ücret “bin 204 TL”.
35 ilin tamamında…
Bu “haksız” makas.
“Eşit işe eşit ücret”…
Tarımda yok.
Gerçi “şehir hareketi” olarak üs(t)lenenTürkiye’deki kadın hareketleri…
Nereden bilsin kırsaldaki kadının halini?)
(Kastamonu’da “mevsimlik işçi” ücreti 2025 yılında neydi?...
Resmiyet kazandığı için “sarımsak işçileri” üzerinden okuyalım Kastamonu’yu.
Taşköprü’de “28 Ocak 2025” tarihinde gerçekleştirilen toplantıda tarım işçilerine ödenecek ücret belirlendi…
“Temmuz ayına kadar günlük 1.000 TL, Temmuz ayı itibariyle hasat işinde çalışanlar 1.200 TL, hasat sonrası sarımsağın temizliği ve boylanması işlerinde çalışan işçiler için 1.000 TL ödenecek. Toplantıda belirlenen iş saatleri dışında çalıştırılan işçilere çalıştıkları her saat için 150 TL mesai ücreti ödenmesine karar verildi.”
Kastamonu/Taşköprü sarımsak işçilerine uyguladığı ücret tarifesi ile yukarıda bahsi geçen 35 il karşısında “demokrat” bir hat izledi… Ücretlendirmede “eşit işe eşit ücret” ilkesini hayatta tutarak kadını ücret ile ezmedi.
Kastamonu/Taşköprü bir “demokrat” karara daha imza attı…
Ücretlendirmede “yaş” ayrımı da yapmadı.
Türkiye’deki kadın hareketleri (hangi siyasetten olurlarsa olsunlar) bu detayı elbette görmezler…
Kırsalı bilmezler çünkü.
Kastamonu/Taşköprü’deki “sarımsak” ücretlendirmesi TÜİK’in göz önüne aldığı 35 illik tabloda kaçıncı sırada?...
Ortalamasını “bin 100 TL” aldığımızda, kadınlarda 23’üncü, erkeklerde 33’üncü sırada.)
(Kastamonu’da “tarım” alanında “açılıma” ihtiyacı var…
“Kastamonu tarımı” ivme yükselten hatta sabit tutan değil, “düşen”, yönünü “bitiş” çizgisine çeviren halde.
Atılan nutuklara bakmayın…
Sahaya göz ve kulak verin.
Tersine nasıl çevrilir okun yönü?...
İşte o “ufuk” meselesi.)
