Eskişehir Büyükşehir Belediyesi yerelde “2026” yılına dair bir “iddia” geliştirdi, “proje” demek lazım aslında, “2026 Eskişehir Yılı” ilan etti…
Örnek mi örnek Kastamonu’ya.
Eskişehir’in bu “projesi/iddiası” hiç olmazsa/en azından dikkat çekici mi çekici, sorgulatıcı mı sorgulatıcı, imrendirici mi fazlasıyla imrendirici…
Yerel yönetim başarısı mı başarısı.
Eskişehir’in dört bir yanı “2026 Eskişehir Yılı” afişleriyle süslenerek kente görsel bir canlılık kazandırıldı mı kazandırıldı…
Yıl boyu etkinliklerin ardı kesilmeden gelecek mi gelecek.
Tema etrafında şehir tüm bileşenleri ile sımsıkı bir yumak halini alıyor mu alıyor…
Her kesime yeni bir iştah ve güç katıyor mu katıyor.
Hasımlar hısım oluyor mu oluyor…
Çorbaya herkes e(k)mek katıyor mu katıyor.
Üstelik “mana” da yüklü mü yüklü...
“2026 Eskişehir Yılı, binlerce yıllık bir hikâyenin bugüne uzanan çağrısıdır… Bu hikâye, tasarımının her rakamında, her motifinde ve her renginde saklıdır… Bu tasarım Eskişehir’in yalnızca tarihsel dönemlerini değil, ruhunu da anlatır… Yüzyıllar boyunca aldığı göçlerle farklı kültürleri bir arada yaşatmayı başaran bu kent, hoşgörünün, birlikte yaşamın ve çoğulculuğun simgesidir. İşte bu yüzden bu tasarım şehrin o tüm renklerini içinde barındırır…Her renk bir hikâye, her motif bir kültür, her simge bu kentin ortak değeridir… Tasarımda yer alan ilk 2 rakamı, Yazılıkaya’nın sessiz ama güçlü diliyle konuşur… Friglerin kayalara kazıdığı izler, Eskişehir’in bu topraklardaki en eski hafızasını temsil eder. Kaya anıtlarıyla şekillenen bu kadim miras, kentin köklerinin ne kadar derinlere uzandığını fısıldar… 0 rakamı, Selçuklu’nun geometrik zarafetini ve bu topraklardaki tarihsel birikimini taşır. Düzen, denge ve sonsuzluk fikrini barındıran motifler; Eskişehir’in tarihsel sürekliliğini ve farklı medeniyetlerin bıraktığı estetik izi soyut bir anlatımla ortaya koyar… İkinci 2 rakamı, Osmanlı’nın ince işçiliğini ve süsleme geleneğini yansıtır… Zarafetle kurulan bir yaşam anlayışı, geçmişten bugüne taşınan bir süreklilik duygusu ve kentin belleğinde yer eden kültürel zenginlik bu rakamda hayat bulur… Ve 6 rakamı… Cumhuriyetin simgesidir… Rakamın içinde tiyatrosuyla, müziğiyle, şehre değer katan öğrencileriyle, eğitime verdiği önemle, Türkiye’de örnek gösterilen simge köprüleriyle, turist akınına uğrayan tematik parklarıyla, şehrinin takımıyla yaşayan çağdaş bir Eskişehir anlatılır… 2026 Eskişehir Yılı; geçmişiyle gurur duyan, bugününe sahip çıkan ve geleceğe umutla bakan bir kentin, tarihsel katmanlarıyla birlikte attığı güçlü bir imzadır.”
Bu metin dahi bir “kimlik” ifadesi…
Geçmiş ile geleceği bugün üzerinden birbirine bağlayan bir köprü.
Şehrin “kıymetini anlamak”…
Şehri tüm içeriği ile muhafaza ederek geleceğe taşımak gayreti.
Eskişehir örnektir Kastamonu’ya…
Taklit etmek bile aşama atlatır.
Not: Kastamonu’da “2023” yılı kaydına göre toplam “142” spor kulübü var…
Kastamonu’daki spor kulüpleri “2024” yılı itibarı ile branşlara ayrıldığında ise basketbol “1”, futbol “3”, hentbol “3”, masa tenisi “2”, voleybol “1” kulüp.
142 spor kulübünün 10’unun branşı belli…
Arta kalan “132” spor kulübünün branşı ne?
5 “ana” spor branşının ardında kalan Kastamonu’da ne yoğunluklu branş var(mış) meğer…
“Yan branşlar” ana branşları katbekat geçmiş gitmiş.
Yoksa “dernek” statüsü ile “spor kulübü” statüsü ayrı mı?...
Hem “dernek” hem “spor kulübü” olunuyor mu misal?
Kamu düzgün kayıt tutmuyor mu yoksa?...
Gerçi mümkün mü böyle olasılık!
Asıl “sporcu” ve “taraftar” çeken ana branşlardaki kulüp “yoksunluğumuz” hayra alamet mi sporun Kastamonu’daki geleceğine dair?...
İlin “spor mühendisliği” namına handikabı görüyor musunuz?
“Basketbolcu” yoksa…
Doldurulmaz boşluk.
(Keza…
Kastamonu’daki “sporcu” sayısı da hem ilin “sosyal” gelişmişliği namına “kağıt” üzerinde “umutvar” hem de “saha” gözlemine bakınca “şaşırtıcı”.
2023 yılında Kastamonu nüfusu “388 bin 990” idi…
Bu nüfusun”29 bin 569” kişisi “kulüp” ya da “ferdi” sporcu lisansına sahip, bildiğiniz “sporcu”, aslanlar gibi.
Kastamonu nüfusunun yüzde 7’si “sporcu”…
Her 100 vatandaştan 7’sine tekabül ediyor bu oran hesapladığınız üzere.
Kastamonu’da “bin 762” futbolcu var misal…
Sahaya “160” tane “11” çıkarabiliyor Kastamonu.
2023 yılı itibarıyla Kastamonu’daki okul sporlarında “5 bin 966” lisanslı sporcu var…
2024-2025 yılı itibarıyla Kastamonu’daki öğrenci sayısı (üniversite hariç) “56 bin 557”, öğrencilerin yüzde 10’u “lisanslı sporcu”, az mı çok mu?
Devam edelim…
Kastamonu’daki “29 bin 569” lisanslı sporcunun spor eylemine gerçekleştirdikleri “spor tesisi” sayısı “46”, “2024” yılı itibarıyla “altyapı” bu.
Kaba bir hesapla…
Tesis başına “643” lisanslı sporcu düşüyor.
Tüm bu sayıların “yaşlı nüfus” yoğunluğu olan Kastamonu’da olduğuna ayrıca dikkat edelim…
Gençler “cevahir”.
Yine bir soru soralım…
Madem bu kadar “sporcu” var da hastane neden dolup taşıyor, öyle ya, vücutlar ve zihin sapasağlam ise.)
