“Üzerine soğuk su içtiğimiz”, varlığı olsa olsa ancak hatıra düzeyine kalmışsa kalmış, “gidenin ardından bir tas su” dahi dökmediğimiz kıymetlerimizden biri (de) “Soğuksu”… “Su” var olmasına var da “vefa” yok.
Kastamonu “kalanların memleketi”…
“Yolda kalanlar”.
Söylemesi zor da…
“Elde kalanlar”.
“Kırık suretler diyarı”…
“Kederli siretler”.
Ha insan…
Ha çeşme.
Soğuk da olsa suyu…
Zirve de olsa mekanı.
Rüzgarın oymadığı kaya yok…
Denizin aşındırmadığı kara.

Ilgaz dağına tırmanırken usul usul…
Bir kırık mazi.
(“Soğuksu” çeşmesinin tevellüdü 1963 senesine gidiyor…
“Karayolları” ve “Orman” teşkilatlarının ortak emeği.
Soğuk suyu Ilgaz dağının yücesinden geliyor…
“Orman” bulup çıkardı besbelli.
Gelip geçenlerin susuzluğunu gidermek için…
“Karayolları” teşkilatı iyi ki düşünmüş.

O tarihte “hazır su” nerede?...
Bidona kuvvet.
Senelerce hizmetinde oldu yolcunun “Soğuksu”…
Vali Mustafa Kara’nın dikkatini çekti.
Dağ başında bir başına çeşme…
Ankara’ya giderken bir gün “Şuradan bir çıkalım” dedi makam şoförüne.
Bilenlere tarife mahal yok, anayoldan ayrılarak hafif meyille inilen-çıkılan bir yükselti üzerinde “Soğuksu”, hem trafik akışını riske atmamak hem de yolculara bir soluk aldırmak için…
Besbelli o gün kararını verdi Vali Mustafa Kara.
“Soğuksu” sadece “çeşme” olmaktan çıkarıldı…
“Soğuksu Mesire Alanı” hali aldırıldı.
“9 Eylül 2009”…
“Soğuksu Mesire Alanı Kastamonu Valisi Sayın Mustafa Kara Döneminde Yaptırılmıştır”.

Köşegen bir mutfak…
Etekmeğinden ayrana yemek listesi.
Ilgaz dağının muhteşem görüntüsünün izlenebileceği oturma alanları…
Tuvaletler.
Gelenin geçenin uğrağı oldu…
İşletmesini bir aile yaptı.
Ekoturizm…
Gastronomi.
O vakitten bir kayıt aşağıdaki linkte… https://muhteremlegeziye.blogspot.com/2014/10/soguk-su-mesire-yeri.html
“Bugün, Kastamonu-Ilgaz-Çankırı karayolu üzerinde bulunan Soğuk Su Mesire Yeri'nden resimler yayınlamak istiyorum… Doğanın içinde muhteşem bir orman manzarasına, mis gibi tertemiz bir havaya sahip olan mesire yerinde etli ekmek gibi yöresel ürünlerin yanı sıra isterseniz tereyağında alabalık da yiyebilirsiniz.”)
(Hangi yıldır bilinmez…
“Mesire alanı” yerle bir.
Ne köşegen mutfak…
Ne tuvalet.
2009 öncesine döndü “Soğuksu”…
Tek başına bir çeşme.
1963’e gitti Kastamonu…
2026’da.
“Valilik” tabelası yerli yerinde…
Çatlak, kırık, dökük.
Madem terki diyar…
“Tabelayı bari kaldırın” cümlesi dilde.
Harabe binaları da kaldırın…
Bu kadar da görmezlik.
“Soğuksu”…
Vefa bekliyor.)
Not: “20 Kasım”…
“Dünya Çocuk Hakları Günü”.
Birleşmiş Milletler (BM) Genel Kurulu “20 Kasım 1959” tarihinde Çocuk Hakları Bildirgesi'ni ve 20 Kasım 1989'da Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'yi kabul etti…
Dünya sathındaki tüm çocukların “eğitim, sağlık, korunma, yaşama ve katılım hakları” güvence altına alındı ve hak ihlallerini önlemeye yönelik farkındalık oluşturuldu!
“10” ilkeli “Çocuk Hakları Bildirgesi…
“54” maddeli “Çocuk Haklarına Dair Sözleşme”.
“Bildirge” ve “Sözleşme” maddeleri okunduğunda…
Çocuklar namına yüreğe su serpiliyor.
Temenni gerçek hayatta karşılık bulmuyor ama…
“Savaş, yoksulluk, hak gaspı…” katar katar dünya yüzünde.
Her ne zeminde olursa olsun “dezavantaj” evvela çocuğu “vurur”…
Ardından kadını.
Klasik tabirle 20 Kasım’a not düşelim…
“Bugün bir kutlama değil çocuk hakları mücadelesine sıkıca sarılma günüdür”.