Geçtiğimiz yıl yaprakların renk kartelasına daldırdıkları oltalarına sarının henüz takılmaya başladığı Eylül’de penceresini açan “Zamansız Suretler” sergisi düpedüz mevsime meydana okumaydı...
Bir kere tohum tutan yaprak bir daha kurumaz.
Gölgeler aydınlanır…
Bilinç hakikati arar.
Yunus’ça “Ölürse ten ölür can ölesi değil”…
“Zamansızdır” çünkü.
Geçtiğimiz yılın Eylül’ünde Kastamonu Kent Müzesi’nde zihinlerdeki karı, isi, pası küreyen “Zamansız Suretler” başlıklı “özgün baskı sergisi”, emekçisinin geçtiğimiz Mayıs ayında ebedi aleme göç eylemesine rağmen, yine yolculuğunu sürdürüyor iz tutanlarca çok şükür…
Aynı “hikmet, irfan ve bilginlikle”.
Okudukça, işittikçe, yorumladıkça…
“Tez-antitez-sentez” kaldırım taşlarını döşüyor bilince.
Farklı ama direngen çayların biriktirdiği denizde…
Gel sen de bir taka ol.
Suretten…
Sirete.
(Kastamonu Kent Müzesi’nde Dr. Ramazan İnal’ın “Saygı / Respect” başlıklı kişisel sergisi hem “zarf” hem de “mazruf” olarak gönül titreten manaya sahip…
Hem serginin emekçisi Dr. İnal hem de serginin ev sahibi Dr. Karasalihoğlu minnet ve hürmeti hak ediyor emekleri için.
Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ü kalplerdeki nura irtihalinin hüzündönümünde sanatsal bir eylem ile yine zihinlere getirmenin övüncü elbette bir Anadolu şehri için yeter de artmaz…
Üstüne ilave olunan, sanat ile halkın buluşma kavşağına yol kuran sanatçıya refik olmanın hasletini emek teri ile gürleştiren izcinin gayreti ise Kastamonu’nun dallarını “dünya şehri” olmaya akıtılan sudur, artar geriden gelecek vefakar ve vatanpervelere.
Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün söz ve fotoğraflarını “15” ayrı afişte birleştirdi Dr. İnal…
Sözden imgeye uzanan yolda elbette her zihin ayrı koridorlarda yürüdü, denize daldırdığı kovasının ebadı hükmünde nasip buldu, esas olan deniz kıyısına inmekti ama.
Merak eyleyene sandal bağlı kıyıda…
Çek kürekleri.
Korkma doludizgin yağan kopan fırtınanın hırçın yağmuru değil…
Farkına varmaksızın gözlerinden akan yaş.)
(Sergi salonuna girdiğimde…
Evvela Doç. Dr. Tarlakazan’ın duvarda asılı anı fotoğrafı ile sarsıldım, ardından da, hemen bitişik çerçeve içine mevzilendirilmiş Dr. İnal’ın serginin manasına ilişkin ifadelendirdiği tahrip gücü yüksek “manifesto” ile.
Neden oradaydık hepimiz?...
“Bu sergi, bir kaybın ardından geriye ne kaldığı sorusundan doğdu.”
“Yas” kar lastikleridir tipiye meydan okuyan yolcuların…
“Her 10 Kasım’da duyulan sessizlik, Atatürk’ün yokluğunun ortak bir yas olarak taşındığını gösterir. Ancak yas, tek başına kalıcılık sağlamaz. Bir insanın hatırlanması ile düşüncesinin yaşatılması aynı şey değildir. Fikirler, yeniden okundukça, yeniden biçimlendirildikçe ve yeni kuşakların görsel dünyasına taşındıkça kalıcı hâle gelir. Bu sergi, söz ile imgeyi yeniden bir araya getirerek bu aktarımın bir yolunu denemektedir.”
Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün afişlerde yazılı olan 15 sözü…
Gazi Mustafa Kemal Atatürk ile aramızdaki “ahit” olsun.
Yemin olsun…
Geri dönülmez.
Toplumsal hayatın her alanında “gerek” ve “yeter” emeği vermeye kuvvet olsun akıl ve hikmet ile…
Güzellik onu süslesin.)
(Dr. İnal serginin mazrufunu anlatıyor manifestosunun son kısmında…
“Bu çalışmanın akademik ve sanatsal temelleri, sanatta yeterlik sürecimde Doç. Dr. Elif Tarlakazan hocanın yürüttüğü derste atıldı. Hocamızın zamansız kaybını derinden hissetmeye devam ediyoruz. Ancak her öğrencisine olduğu gibi onun bana da bıraktığı en kalıcı miras, bir bilgi yığını değil; soru sorma, sabırla çalışma ve bir fikri olgunlaştırma disiplinidir. Atatürk için söylenebilecek olan, bu küçük ölçekte bir öğretmen için de geçerlidir. Hocamızın bıraktığı asıl iz, yetiştirdiği düşünce biçiminin yaşamaya devam etmesidir. Bu sergi de o izin bir parçasıdır. Bu sergi, bu sürekliliğin bir parçası olma çabasıdır ve Doç. Dr. Elif Tarlakazan’ın aziz hatırasına ithaf edilmiştir.”)
(Doç. Dr. Elif Tarlakazan’a bir kez daha rahmet ola…
İzi silinmez.
Dr. İnal’a şükran…
Kastamonu kültür iklimine kattığı çise için.
Kastamonu Kent Müzesi…
Minnet.
Müze salonunu dolduran her yaştan sanatsever ve aynı zamanda vefakar ve vatanperverler…
Kastamonu’nun sureti de sireti de onlar.
Kadim şehrin…
Dümeni bırakmayan tayfaları.)
Not: “Sanat” şehirlerin ekonomik kalkınması ve sosyal gelişmesinde “adet yerini bulsun” hükmünde tutulur maslahatı idarece…
Hele ki periferinin içine kapanmış şehirlerinde.
Hatta…
“Masraf kalemi”.
“Modern sanat” yaftası varsa bir de…
“Yandı gülüm keten helva”.
“Kim anlaya?” denir…
Zihni sıcak sudan çıkarıp soğuk suya sokmaktan imtina eder “mahalli” idareyi maslahatçısı.
Okuru da aynıdır…
Cahili de.
Yeter ki sırt dönmüş olmasın “gelişmek” istikametine…
Demir atmıştır kazdığı kuyuya.
Kastamonu’nun “sanat mevzii” olduğuna dair inat ve övünçle susacağız…
Söylesen nafile.
