Bir insanın peşinden koştuğunuz zaman, kendinizi değersiz kılıyorsunuz, karşı tarafı göklere çıkarıyorsunuz ve farkında olmadan O'na çok fazla anlam yüklüyorsunuz.

Hiç bir insana anlam yüklemeyin. Her zaman kendinize şunu söyleyin.

"İnsandır her şey olabilir."

İnsandır; herkes her şey yapabilir."

Bugün O yapabilir, yarın ben yapabilirim.

Hiç bir şeye şaşırmamak gerek.

Hayatta her şey hepimizin başına gelebilir.

Eğer bu şekilde hayata karşı bir bakış açısı sağlarsanız, bir yerden sonra insanların absürt tepkileri sizi hayal kırıklığına uğratmayacak.

Hayatın garip kuralıdır bu; Kaçan kovalanır!

Bazen bir insanı elde etmek için ne kadar uğraşırsın, o kadar uzaklaşır.

Peşinden koştukça kaçar, aradıkça bulunmaz, değer verdikçe seni değersizleştirir.

Çünkü insan her zaman elinin altında olanın kıymetini görmezden gelir.

Her aradığımızda telefonu açan, ihtiyaç duyduğumuzda yanımızda olan, derdimizi dinleyen, sevincimize ortak olan bizim için gerçek dosttur. Fakat biz onun varlığını öyle sıradanlaştırırız ki; bir gün yanımızda olmadığında değiştiğini düşünürüz.

Gerçek sevgi peşinden koşarak kazanılmaz.

Seven insan değer verir, değer görmek ister.

Değer veren zaten arar...

Bazen biraz geri çekilip, kimin merak ettiği, kimin arayıp sorduğu, kimin yokluğunu fark ettiği merak edilir...

İnsanın değeri yanında kaç kişinin olduğundan çok, yokluğunda kaç kişinin eksikliğini hissettiğiyle anlaşılır.

Seni istemeyenin kesinlikle kapısında bekleme!

Seni anlamayanın karşısında kendini tüketme!

Bazen sus, bazen git ve bazen de kendini bulmak için uzaklaş.

Seni kaybetmekten korkmayan birinin peşinden koşma!

Her kaçanı kovalama!

Kendi kıymetini bil ve onunla yaşa.