Ilgaz dağının tünelle geçilmesi Kastamonu turizmi için tünelin ucundaki ışığın görülmesi anlamına geliyordu hedefperestler için, Ankara’dan Kastamonu’ya kafileler akacaktı, yer gök turist kaynayacaktı… Ne gezer!
Gelirdi elbet gelmesine Ankaralı da…
Kuru lakırdının ötesinde kımıldamadı Kastamonu.
Ne turist çekmeye dönük altyapı…
Ne de özendirmeye yönelik üstyapı.
Gele gele belediyelerin taşıdığı kafileler gele…
Şükür.
Aklısonralar yazdı, çizdi, fikretti…
Ankara için Kastamonu neden İstanbul’un Bolu’su olmasındı.
Kim dinleye?...
Kim anlaya?
Elbette Kastamonu’nun çeperinden çıkması yerli egemenler için risk…
Taht sallana.
Taşranın ortak handikabıdır eşrafın “küçük olsun benim olsun” haletiruhiyesi…
Gümrük duvarını elbirliği ile örerler.
(Ankara’nın “ekoturizm” rotası olabilirdi Kastamonu…
“Kültür turizmi” rotası ayrıca.
Gastronomi çıkını da olabilirdi Ankaralı için Kastamonu…
Spor turizmi merkezi de.
Kongre merkezi de olabilirdi…
Kış turizmi cenneti de.
Olurdu olmasına…
Emek verileydi.
Misal…
“Doğa ve Kültür Köyü” bu amaca yönelik altyapıya kavuşturulabilirdi ilk akla gelen lokasyon olarak.
Kadıdağı ve Uzunyazı havalisi keza…
Neler olmazdı?
Mesele…
İrade, fikriyat, imece, sürdürülürlük.
Olmayan hasletleri Kastamonu’nun…
Kaz gelecek yerden tavuk esirgemesi.)
(Baş müsebbip illa ve illa ki “sivil inisiyatif” eksiği…
Kastamonu’nun turizmde gelişmesini ve bu yolla kalkınmasını sevk ve hatta idare edecek dernek, vakıf, kolektif yok Kastamonu’da.
Tabela var…
Fiil yok.
İlin turizm çerçevesini çizecek ve çizdiğinden bir karış toprak parçası feda etmeyecek bir sivil irade…
Kamuoyunu yönlendirme görevini görecek bir koçbaşı.
“Fikri fetret devri” yaşıyor Kastamonu…
Ne kelam ne yazı.
Üniversitesi var…
Akademik fikri yok turizmde.
İlaç niyetine bir damla fikir yok…
Son nefese bir damla su var Kastamonu’da.
Sivil toplum yoksa…
Turizm yok.)
(Evvel zaman Kastamonu’su bu kadar sükut değildi…
Özgüvenli, iradeli, dinamik, imececi.
Bir dernek1990’dan…
“Kastamonu Turizm Tanıtma, Geliştirme ve Kalkındırma Derneği.”
https://turkiyeturizmansiklopedisi.com/kastamonu-turizm-tanitma-gelistirme-ve-kalkindirma-dernegi linkinde yad edelim maziyi Elif Nur İrem Durmuş’un yazısından…
“9.11.1990 tarihinde Kastamonu İl Turizm Müdürlüğü önderliğinde kuruldu. Derneğin amacı, Kastamonu’daki turizm imkanlarının halka anlatılması, yörenin turizm potansiyelinin ortaya çıkartılması, turizm bilincinin geliştirilmesi, Kastamonu’yu turistik destinasyon haline getirmek için çalışmalar yapılması ve nitelikli turizm personeli yetiştirilmesidir. Üye sayısını arttırmak, lokal binası açmak, tanıtıcı yayın ve broşür bastırmak için yoğun çabalara girdi… Dernek, faaliyetlerini İl Turizm Müdürlüğü ile işbirliği içinde gerçekleşti. Kastamonu Halk Eğitim Merkezi’nde sergilenmek üzere, Kocaeli Bölge Tiyatrosu’nun çocuklar için ‘Sen Ben Yok Biz Varız’ müzikali ve yetişkinler için Sevgi Çiçekleri adlı oyunları organize edildi. Kastamonu’nun ve İl Turizm Müdürlüğü’nün tanıtımını sağlamak maksadıyla mevcut fotoğraflarla 1991 yılı için takvim bastırıldı. Kastamonu’da turizm faaliyetlerini canlandırmak ve turizme ilgi uyandırmak amaçlarıyla çoğunluğu Gazi Üniversitesi Kastamonu Eğitim Yüksekokulu öğrencilerinden oluşan, 20 kişilik bir kadroyla Turizm Gönüllüleri ekibi oluşturuldu. Turizm Gönüllüleri ekibi, organize edilen tiyatronun biletlerinin satışında ve salon düzenlemelerinin yapılmasında, Kastamonu ve Turizm Haber Tanıtım Bülteni’ne abone ve reklam kazandırma çalışmalarında, bülteni ilgililere ulaştırmada, 1991 yılı takviminin satışında ve dağıtımında, turizm bilinci oluşturmak maksadıyla kadınlara yönelik organize edilen Turizmle Tanışma Çayı'nın iç organizasyonunda faaliyet gösterdi. 1991 yılının Turizm Haftası, çeşitli etkinlikler ve sergiler gerçekleştirilerek kutlandı. 1991 yılının Kültür ve Turizm Bakanlığı ve UNESCO tarafından Yunus Emre Sevgi Yılı ilan edilmesi münasebetiyle, Necip Fazıl Kısakürek’in Yunus Emre adlı tiyatro eseri Turizm Gönüllüleri tarafından il merkezinde ve ilçelerde sahnelendi. Dernek, 1994 yılında ilgisizlik sonucu fes edilerek kapatıldı.”
4 sene…
Dört dörtlük gayret.)
(Elbette turizm içinde “müzik” de var…
“Kastamonu türküleri”.
Tanıtım etkinliklerinde “Doğu Karadeniz” havaları çalan Kastamonu…
Kendi türküsü yok!
Maziyi analım…
“1928 yılında Yusuf Ziya Demircioğlu, Ekrem Besim Tektaş ve Ferruh Arsunar’dan oluşan derleme heyeti Kastamonu, Çankırı, Eskişehir, Kütahya ve Bursa’da çalıştılar. Bir aydan kısa süren bu gezide 120-130 kadar türkü derlendi.”
https://nota.trt.net.tr/Documents/Article/11/52267c67-edf0-4c4e-8430-6edb91004901-45bir-dunya-muziktemmuz-thm-derleme-calismalari-tarihcesi.pdf linkindeki Celal Volkan Kaya’nın makalesini okumakta fayda var…
Mazideki hassasiyet ve gayret karşısında bugünün tersi iklimine hayıflanmamak elde değil.)
