Kastamonu İstiklal Gazetesi Köşe Yazarı Cebrail Keleş’in gün yüzüne çıkardığı ve sayfalarımıza taşıdığı “Alpler Kızı Heidi Mi, Dörkenili Ceyda Mı?” yazısı Türkiye’de gündem oldu.
TRT’nin tek kanallı ve siyah-beyaz olduğu yıllarda milyonların hayranlıkla izlediği “Heidi”, çocukluğun en saf hayallerinden biriydi. Alpler’de keçilerle, dağlarla ve doğayla iç içe bir yaşam… Aradan yıllar geçti, Heidi değişmedi ama onu izleyen kuşaklar büyüdü.
Bugün o hayalin gerçeğe dönüştüğü bir adres var: Kastamonu’nun Devrekâni ilçesine bağlı Alibeyoğlu köyü.
Devrekâni’nin “dağlar kızı” olarak anılan 8 yaşındaki Ceyda, adeta yerli Heidi. Henüz üç yaşındayken keçilerle tanışan Ceyda’nın en yakın arkadaşları oyuncaklar değil, hayvanlar oldu. Annesi Meltem’in anlattığına göre Ceyda, küçük yaşta amcasına iki dişi bir erkek keçi aldırdı ve o günden sonra keçiler hayatının merkezine yerleşti.
Karlı bir ocak gününde yolumuz Devrekâni’ye düştüğünde, soğuğuyla meşhur bu coğrafyada iç ısıtan bir manzarayla karşılaştık. Köy meydanında bizi ailesiyle birlikte karşılayan Ceyda, ahır kapısını açar açmaz etrafını saran keçilerle bambaşka bir dünyaya açıldı. En sevdiği keçisi “Başak” ile kurduğu bağ ise dikkat çekiciydi; sarılışı, konuşması, dokunuşu bir çobandan çok daha fazlasını anlatıyordu.
Ceyda, keçileriyle birlikte karlar altındaki meraya doğru ilerlerken adeta onların lideri gibiydi. Onların dilini en iyi o anlıyor, nerede duracaklarını, ne zaman su içeceklerini biliyordu. Karların üzerinde hoplayıp zıplayan keçiler ve peşlerinden giden Ceyda, doğayla uyumun en saf halini gözler önüne serdi.
Tabletlerin ve ekranların çocuklukları kuşattığı günümüzde Ceyda, hayvanlarla kurduğu bağla bu tablonun tam karşısında duruyor. Kanlıca mantarının yerini bilen, kınık barajında sazan tutmuş, hayvanlara zarar vermeyi aklından bile geçirmeyen bir çocuk o. Henüz kötülüğün ne olduğunu bilmeyecek kadar saf, doğayla büyüyecek kadar güçlü.
Bir zamanlar Heidi, Alpler’deydi. Bugün ise Ceyda, Devrekâni’nin dağlarında…
Heidi bir çizgi film kahramanıydı, Ceyda ise bu toprakların gerçek hikâyesi. Cebrail Keleş’in köşe yazısının tamamına ulaşmak için tıklayınız.
