İhsangazi’de 2008 yılında gönüllülerin omuzlarında yükselen Siyez Festivali, bu kentin neler yapabileceğini 18 yıl önce kanıtlamıştı. Ancak geçen yaklaşık yirmi yılda, bu vizyonun üzerine tek bir tuğla dahi konulamaması, yerel yönetimin ve turizm paydaşlarının “stratejik ataletini” gözler önüne seriyor. Siyez gibi bir dünya markası bile, profesyonel bir festival zinciriyle dünyaya pazarlanmak yerine, yerel etkinliklerin dar kalıplarına mahkûm edildi.
BAŞKA İLLER ŞOV YAPARKEN, KASTAMONU İZLİYOR!
Türkiye’nin dört bir yanında, bazen tek bir meyve ya da tek bir yemek üzerinden devasa turizm ekonomileri yaratılırken; Kastamonu, Taşköprü Sarımsak Festivali’nin gölgesine sığınarak günü kurtarmaya çalışıyor. Elinde tarih, doğa ve mutfak gibi üç büyük kozu bulunduran şehrin, hâlâ “festival yapmamız lazım” aşamasını geçememiş olması, turizmdeki yönetim zafiyetini tescilliyor.
“BACASIZ FABRİKA” MI, “HAYAL FABRİKASI” MI?
Kastamonu’da festivaller, bir ekonomik kalkınma aracı değil; yılda birkaç kez düzenlenen, etkisi şehir sınırlarını aşamayan “kültürel aktiviteler” olmaktan öteye gidemedi. Sosyal ve ekonomik kalkınma için festivallerin sadece bir “eğlence” değil, stratejik bir ekonomik hamle olarak görülmesi bekleniyor.
Tek festivalle baca tütmüyor!
Kastamonu’da yıllardır bir tekerleme gibi tekrarlanan “bacasız fabrika” söylemi, somut bir adım atılamadığı için tozlu raflarda çürümeye devam ediyor. İlimiz, sahip olduğu devasa kültürel mirası ve gastronomi zenginliğini bir ekonomik değere dönüştürmek yerine, adeta bir “planlama simülasyonu” içinde hapsolmuş durumda.
Muhabir: Ercan Çatal
Gazeteci
Bunlar da ilginizi çekebilir
Yorumlar
Puan Durumu
